Yorgunum çok yorgunum
Bana bile uzak dostum
Kendime yenik düştüm
Sonu yok tutunduğum umudum
Gördüm Ansızın gördüm
Meğer dunya ne güzel miş
Kahpelik bizdeymiş
Şimdi beni yaşamak öldürüyor
Belki değiştim
Yediğim darbelerle
Hayallerim küçüldüler
Ben büyüdükçe
En son nefeste sordum kendime
Hey gidi koca çınar
Yoksa sendemi devrildin
Zamandan korkarken
Hepsinin önündemi eğildin
Yorgunum çok yorgunum
Bana bile uzak dostum
Kendime yenik düştüm
Sonu yok tutunduğum umudum
Zaten üç kuruşluk aklım
Birde kaç karış havalarda
Tutkudan tutkuya
Gecerken [...]

Biliyorum bu kadarmış ömrüm
Sağım solum önüm ardım bu kadar
Ne bir adresim kalacak
Nede kapımı çalan
Yalanlar beslenirmiş her gidenin ardından
Sorma nereye diye
yolun sonu geldi bile
Yanlızlık demleniyor
İçimde günden güne
Bıktım usandum suyun üstüne
Yazı yazmaktan
Her gidenini ardından
Durma sende sal sensizliğini üsteme
Alıştım hiç işlenmemiş suçlar üstlenmeye
Durma sende sal sensizliğini üsteme
Alıştım sahibinde az kullanılmış
Kelimeler eskitmeye

Dedigin gibi bir caresi yok mu bu hayatin
Paylastigim hic bir anim duzgun degilki
Nerde masum varmis hangi gercek varmis
Neden bulmuyor beni anlamadim
Karanlik sarar ruhumu bedenimi
Bulur elbet birgun belkide seni
Hep mi caresiz hep mi uzgun
Hep mi bulur yilanlar beni
Onsuz olamiyorum ayri duramiyorum
Cok denedim fakat gittikçe batiyorum
Su yarali yuregim hep mi kismetsiz dengi
Ne zaman bulacak ki çaresizlik mi [...]